Caminito del Rey rondleiding

Dit is wat elke aanbieding veronderstelt dat je al weet, en wat bijna niemand weet tot ze aan de verkeerde kant van een kloof staan: de Caminito del Rey is eenrichtingsverkeer. Je gaat naar binnen bij de noordelijke toegang bij Ardales, je loopt zuidwaarts en je komt uit bij El Chorro, hemelsbreed kilometers verwijderd van waar je de auto hebt achtergelaten. Teruglopen kan niet. Er rijdt een shuttlebus tussen beide uiteinden, en of je ticket die bevat is het meest praktische verschil tussen de aanbiedingen op deze pagina.

De loopbrug is niet de hele route. De volledige wandeling is ongeveer 7,7 kilometer inclusief de toegangspaden, en het spectaculaire deel — de wandelgang die aan de klif is vastgeschroefd — beslaat daarvan ongeveer 2,9 kilometer. De rest is een gewoon grindpad door dennenbos, aangenaam en volstrekt onopvallend. Wie alleen de foto's heeft gezien, vraagt zich de eerste twintig minuten af wanneer het begint.

Waar je op loopt is een vervanging uit 2015. Het oorspronkelijke pad werd in 1905 aangelegd zodat arbeiders zich tussen twee waterkrachtcentrales konden verplaatsen, en het werd vernoemd naar Alfonso XIII, die het in 1921 bewandelde. Tegen de jaren negentig was het zo verweerd dat delen alleen nog kale stalen staven waren, en het was dertien jaar gesloten. Op verschillende plekken is het oude beton direct onder de nieuwe wandelgang zichtbaar, en dat is het meest welsprekende dat je op de route ziet.

De kloof zelf is het doel. De Desfiladero de los Gaitanes vernauwt zich op sommige plekken tot ongeveer tien meter breed, met wanden die honderd meter en meer boven de Guadalhorce uitrijzen. Het water is verrassend turquoise, en dat is geen bewerking: het is kalksteenstof dat in het stuwmeer zweeft. Er is één hangbrug over het smalste deel, met een glazen paneel onder je voeten, en die beweegt.

Een woord over wie niet mee kan. Kinderen onder de acht worden niet toegelaten — dat is een regel van de route, niet van een aanbieder, en geen enkel ticket omzeilt dat. Bij de ingang krijg je een helm en het dragen ervan is verplicht voor de hele wandeling. De route is gesloten bij harde wind en extreme hitte, wat in een Andalusische zomer een reële mogelijkheid is en geen formaliteit.

Over timing: de toegang werkt met vaste tijdsloten, zoals bij de meeste Spaanse monumenten, en de wandelgang is eenrichtingsverkeer, wat betekent dat je het tempo van de mensen voor je volgt. Op een wandelgang van een meter breed kun je nergens inhalen. Daarom maakt een kleine groep hier meer uit dan het prijsverschil doet vermoeden, en daarom is het eerste tijdslot van de dag het hebben waard.

En dan de rekensom van de dagtours, die erger lijkt dan hij is. Toegang met gids kost ongeveer dertig dollar; een volledige dag vanuit Málaga ongeveer zeventig. Voor dat verschil krijg je de bus heen en terug, de toegang, de gids en de shuttle vanaf de zuidelijke uitgang — wat je, als je zelf reed, toch had moeten oplossen. Heb je geen auto, dan is de dagtour niet de dure optie. Het is de enige verstandige.